donderdag 21 juni 2007

Change of Guards

Vandaag naar de change of guards geweest bij buckingham palace. Om nog een beetje een goeie plek te hebben zaten broer en zus al ruim een uur voor het begon bij het hek te hangen. Lekker in de wind. Altijd fijn. Wij dachten dat het een kwartiertje zou duren, hooguit een half uur, maar nee. Eerst kwamen er allemaal mensen in blauw-grijze pakken, die gingen muziek maken. Daarna kwamen de guards met de rooie pakjes het plein op, en begon de ceremonie. Ook wel leuk altijd, iedereen gaat daar heel vroeg zitten om een goeie plek te hebben, en dan net voor het begint komen er mensen die dan vragen of dat hun kinderen voor je mogen staan, en dan wurmen ze zichzelf er ook even tussen. Nou nee eigenlijk niet, we zitten niet voor niks al ruim een uur hier kou te lijden. Maar goed, na een uur was de ceremonie dan afgelopen, broer en zus zo stijf als ik weet niet wat, maar wel leuke foto’s en filmmateriaal, dus ja ach.

Daarna nog naar een pub gegaan, fish and chips gegeten. We gingen naar de pub met de bus, en we hadden weer een gezellige medewereldbewoner in de bus. Of het Tourette of drugs was weten we niet, maar schreeuwen dat die vent deed. Hij had de marathon van New York gerend of zo, en niemand had voor hem geklapt, en Saddam Hussein moest aangepakt worden. Die uitroepen gingen nog wel, maar toen ging die roepen dat ie bij iedereen d’r kut uit elkaar ging trekken of zo, dus dat was erg gezellig. Afijn, na de fish and chips nog even inkopen gedaan en naar huis, uitrusten voor het inpakken en zo. En het schoonmaken…

woensdag 20 juni 2007

Tony Blair?!

Vandaag hadden we de planning om naar het vragenuurtje van Tony Blair te gaan. Jammer dan, daar was een wachttijd van 2 uur, dus dat hebben we maar niet gedaan. We hebben toen Engels ontbijt gegeten (stevig maal wel als ontbijt…) en zijn daarna nog terug gegaan. We hebben House of Lords en House of Commons gezien, soort 1e en 2e kamer. Wel boeiend hoe die mensen echt een kwartier vol kunnen lullen met van alles en nog wat.

dinsdag 19 juni 2007

Een dagje uit...

Vandaag gingen we een kijkje nemen bij de Royal Courts of Justice, de rechtbank dus. Je kan daar gewoon rondlopen, en je mag bij elke zaak gaan zitten waar je wilt, dus wij gingen ook maar effe kijken hoe zo’n rechtzaak hier nou gaat. Een student medicijnen had z’n school aangeklaagd omdat hij van school moest of zo omdat hij zijn toetsen niet had gehaald, maar volgens hem kwam dat omdat hij dyslexie had, en volgens de school was dat niet zo. De school kreeg gelijk. Eerdere toetsen had hij namelijk wel goed gemaakt of zo. De zaak dateerde ook al uit 2001, dus best al even geleden, maar was wel leuk dat dan nu de uitspraak was. Toen de rechtzaak afgelopen was gingen wij ook weer het gebouw uit, effe ergens wat eten. Dus wij lopen zo dat gebouw uit, staan er allemaal fotografen, ons op de foto te zetten. Dus wij zo huh wat gebeurt er nu weer. Ze moesten zelf ook wel om ons verdwaasde gezicht lachen. Maar het was dat een van hen gepest was door mensen van de rechtbank of zo, en nu gingen ze die mensen terugpakken door foto’s te maken. We snappen zelf de essentie ook niet helemaal, maar dat was zo ongeveer het verhaal. Zet je ons even niet op de foto alsof we criminelen zijn…

Afijn, daarna even een salade gegeten bij onze geliefde pub Wetherspoon, en daarna gingen ze naar Dirty Dancing. Die was echt superleuk, en we hadden ook goeie plaatsen, dus dat was ook wel mooi. Wel grappig, de tekst was bijna gelijk aan de film, dus het publiek lag altijd al in een deuk voordat de grap echt gemaakt was, maar ach. De hoofdrolspeler Josef Brown, die Johnny speelde was erg populair bij het vrouwelijke publiek. Op een gegeven moment zat hij in z’n boxer op het toneel, en ging z’n broek aan doen. Iemand uit het publiek riep heel hard ‘nee’ dus de hele zaal in een deuk. Johnny zelf moest er ook wel om lachen, maar ja, die moest ook weer verder spelen he…

Na Dirty Dancing zijn we met de fietstaxi naar het station gegaan. Ook erg leuk, maar ook wel een beetje eng. We hebben er filmmateriaal van, dus dat komt later…

maandag 18 juni 2007

Bowlen

Vandaag besloten we om maar eens sportief te gaan doen. Een uurtje bij ons huis vandaan zit een bowling centre, dus we dachten dat we daar maar eens moesten gaan buurten. Je huurt hier niet net als in Nederland een bowlingbaan per uur, maar je betaalt per game. Voor studenten was het twee pond vijftig per game, dus dat vonden we wel te doen. Dus hup, wij de bus in richting bowlingbaan. Het was effe zoeken, maar met ons richtinggevoel landen we altijd wel op de goede plek… Het bowlingcentrum was op een soort ‘plezierterrein’ even letterlijk vertaald, met ook een bioscoop en allemaal eettenten (altijd leuk voor ons…).

Dus nou, hup, wij naar binnen, kon je voor een bepaald bedrag onbeperkt bowlen. Aangezien wij al besloten hadden dat we ’s avonds op dat terrein zouden eten bij de chinees dachten we dat onbeperkt bowlen wel handig was, aangezien het nog maar een uur 's middags was. Bovendien is wat lichaamsbeweging natuurlijk ook wel goed voor ons…

Het bowlen was wel leuk, na een paar games voelden we onze arme spieren al wel, maar ach. Gelukkig voor ons hadden ze daar zeer charmante bowlingrekjes. Intelligent bowlen wel. Je legt je bal op dat ding, laat hem los en hup hij rolt richting de kegels. Ziet er ook erg leuk uit…

En na het bowlen naar de chinees geweest. Dit was gewoon wel het eten wat wij in Nederland ook wel kennen, dus dat was wel lekker. Zoals gewoonlijk zaten we weer stampesvol na het eten, maar ja ach, nog effe genieten he, de laatste paar dagen.

woensdag 13 juni 2007

London Eye

Vandaag was het dan eindelijk zo ver, op naar de London Eye. Voor de mensen die dit niet kennen, het is een erg groot reuzenrad aan de voet van de Thames van waaruit je ‘heel Londen’ kunt overzien. We hadden van te voren al kaartjes gehaald, want weer zo lang in de rij staan waren we niet echt van plan. De fasttrack kaartjes waren even duur als de gewone London Eye kaartjes, dus we dachten hup, dat doen we.

Eenmaal aangekomen bij de Eye kwamen we erachter dat de kaartjes dus geen fasttrack kaartjes waren, dus dat we alsnog in de rij moesten gaan staan, typisch weer wat voor ons dus... Maar niet getreurd want de rij was (gelukkig) niet erg lang.

Je moest instappen terwijl het rad door bleef draaien, dus dat was wel een beetje lastig. Als snel konden we een aantal bekende gebouwen ed. zien als Houses of Parliament, bruggen en het St Thomas ziekenhuis. Snel foto’s maken van alles en natuurlijk hebben we ook een stukje gefilmd.
Het ‘ritje’ ging nog best snel ook, want voordat we het wisten waren we alweer bijna beneden. Het was wel erg leuk om alles eens van bovenaf te kunnen bekijken en zoveel bekende dingen tegelijk te zien!

vrijdag 8 juni 2007

Laatste stagedag

Vandaag was onze laatste stagedag. We konden het zelf bijna niet geloven, gewoon omdat de tijd zo snel is gegaan. Op het ene moment moet je nog overal aan wennen en op het andere moment is het alweer afgelopen. Normaal gesproken waren we meestal maandag tot donderdag op de stageschool, maar nu had de school speciaal gevraagd of we er ook op vrijdag wilden zijn. Deze vrijdag zou de hele school namelijk naar het pretpark Chessington gaan en ze wilden ons graag mee hebben.

We kregen allebei een groepje kinderen uit onze eigen klas toegewezen en hop in de bus. Het busritje duurde niet erg lang en de kinderen waren erg enthousiast. Eenmaal aangekomen werden we bijna meegesleept door de kinderen om zo snel mogelijk in de eerste attractie te gaan. Het was een leuk pretpark en de kinderen konden en wilden natuurlijk in alle attracties, dus wij natuurlijk ook.

Aan het eind van de dag waren we allebei natuurlijk erg moe, maar het was wel een geslaagde laatste stagedag. We kregen van onze stagebegeleidsters een doos bonbons voor alle hulp en beide een leuke kaart. Na afscheid te hebben genomen van alle ‘staff’ gingen we dan maar naar huis. Wel even wennen aan het idee dat dit echt de laatste dag was…

donderdag 7 juni 2007

Beating Retreat

Vanavond zijn we naar het “Beating Retreat” geweest, dit is op de Horse Guards Parade, een plein vlakbij het paleis. Volgens het aanplakbiljet is het een avond vol met militaire muziek en spectaculair entertainment. Dat konden we natuurlijk niet missen.

Toen we aankwamen stond er heel veel politie en ook veel mensen met die rode soldatenuniformen aan en ook met die pluizige zwarte mutsen op. We moesten onze zakken leegmaken en tassen in een bak doen. De tassen gingen werden doorzocht en wij moesten door een metaaldetectorpoortje. Angela werd er natuurlijk nog even uitgevist voor een speciale controle door een agente en ze werd nog eens van top tot teen gescreend met een draagbare detector.

We moesten nog vrij ver lopen voordat we bij onze plekken aankwamen, dus lang alle tribunes. Onderweg stonden nog allemaal soldaten die ons al te graag de weg wezen.

Toen het begon moesten we allemaal gaan staan omdat er een aantal leden van het koninklijk huis aankwamen. Het volkslied werd gespeeld en we mochten weer gaan zitten. Toen begon het hele spektakel. Soldaten op paarden en soldaten te voet speelden allerlei muziekstukken.

Op een gegeven moment kwamen de kanonnen eraan en werden die een aantal keer afgevuurd. We hebben wel geprobeerd om hier foto’s van te maken, maar die zijn zo wazig doordat we ons een soort van een hoedje schrokken van de knal die ze maakten. Wel is nu natuurlijk dan de rook op de foto’s te zien.

Verder is het niet echt goed uit te leggen hoe alles eruit zag, dus zullen we wel een aantal foto’s bij deze post voegen…

zondag 3 juni 2007

Eindelijk lekker weer - deel II

Vandaag zou het nog steeds zonnig zijn, en aangezien we sinds we hier zijn bijna geen echte zon gehad hebben besloten we naar een zwembad in de buurt te gaan. Om een zwembad te vinden was allereerst een uitdaging, want veel zwembaden in de buurt gingen bijvoorbeeld tussen de middag dicht, waarna je dan om een uur of 2 weer terug kon komen om weer een entreekaartje te kopen.

Toen we na een metro en een busrit van bij elkaar bijna een uur bij het zwembad aankwamen was het al lekker zonnig. We streken neer op onze (nieuwe) badhanddoeken en pakten ons boek erbij. Toen het op een gegeven moment was warm werd wilde Angela toch wel even een duik nemen in het zwembad. Alleen wat bleek… het water was ijs en ijs koud… een onverwarmd buitenzwembad dus… brrrr. Toch maar even een snelle duik, maar Annette had het alweer gezien, die nam liever een douche dan in het koude water te springen.

Tijd voor de lunch, we gingen vol verwachting naar het café bij het zwembad om lekker een bak patat te kopen, maar helaas, nergens patat te bekennen. Uiteindelijk een cheeseburger genomen, al was die wat apart. Na de lunch nog heerlijk in de zon liggen lezen.

Als avondeten hadden we besloten om in de wijk zelf te gaan eten, dus kozen we voor een hamburgertent. Het enige wat ze hadden waren ham(of kip-)burgers en zelf kon je er dan van alles op en bij bestellen. Aangezien we nog geen satésaus gezien hebben sinds we hier zijn besloten we allebei voor de kipsatéburger te gaan, met patat natuurlijk. Oh wat was dat lekker… Ze hadden geen toetjes, dus besloten we als toetje een milkshake te nemen, dat paste er nog wel net bij. Wat we toen alleen nog niet wisten, is dat je dus een soortement van kan krijgen en een glas in plaats van gewoon een glas milkshake. Oh oh wat zaten we vol na een glas, maar ja het is natuurlijk wel zonde om de rest zomaar te laten staan, dus toch nog maar opgedronken, met als gevolg dat we allebei een soort van strompelend naar de bushalte liepen.

(Zie dus ook deze laatste foto waar we aan ons eerste glas bezig zijn en de beker nog steeds vol zit...)



zaterdag 2 juni 2007

Eindelijk lekker weer - deel I

Dit weekend was het eindelijk lekker weer, dus gingen we lekker op een terrasje zitten. ’s Ochtends ons zeer optimistisch aangekleed in echte zomer kleding, komen we buiten, loopt iedereen hier nog gewoon met een jas aan. Affijn, wij vol goede moed naar de stad om daar op een terrasje neer te strijken. Boek, zonnebril en zonnebrand in de tas en hup.

We gingen naar de Pret a Manger, wat inmiddels bijna ons stam-sandwich-tent is geworden. We begonnen met wat blikjes cola en flesjes water, en aten ’s middags een lekkere sandwich. Zo zaten we daar, heerlijk in het zonnetje te lezen, genietend van onze muffin, pecanreep, thee en chocolademelk. Een aantal uur later werden Angela haar schouders en Annette haar knieën toch wel wat rood, nou ja toch niets maar aan te doen en het viel best wel mee. Uiteindelijk zag het er achteraf op de foto’s wel erger uit dan het was hoor, want pijn deed het niet, gelukkig maar.
’s Avonds zijn we nog wat gaan eten bij een pub. Annette een hamburger met patat en Angela vis met patat. De patat was alleen wat schaars, maar lekker was het wel, vooral de toetjes dan…

donderdag 31 mei 2007

Kensinton Palace & Engelse High Tea

Vandaag zijn we naar Kensington Palace geweest. Een deel van het paleis is toegankelijk voor bezoekers en in een ander deel wonen nog steeds leden van het koninklijk huis. Toen we binnenkwamen kregen we een soort telefoon als gids. Elke keer als je een bepaalde kamer of bezienswaardigheid ging bekijken stond er een nummer bij die je dan in kon toetsen op de telefoon. Vervolgens vertelde een gids dan wat er te zien was en werd er uitgelegd hoe het er vroeger aan toe ging.

Eerst kwamen we in een aantal vertrekken waar we de kostuums ed. van vroeger konden zien, er werd uitgelegd hoe mensen zich aan moesten kleden en waartoe de kledingstukken dienden. Daarna kregen we te zien hoe de kleding gemaakt werd en hoe de naaisters dit allemaal moesten maken.

Vervolgens kregen we een aantal foto’s te zien van prinses Diana. Het was een fotoreportage die gemaakt is toen ze weg was bij het koninklijk huis. Het waren erg mooie foto’s die een vrolijke en spontane Diana lieten zien. Na de foto’s konden we ook een aantal jurken bekijken die ze aan heeft gehad.

Hierna liepen we nog van vertrek naar vertrek en konden we zien hoe de vroegere koninklijke familie gewoond had. Zo kregen we bijvoorbeeld eet- en slaapkamers te zien van de familie, maar ook bepaalde vertrekken om gasten in te ontvangen. Ook konden van vanuit een van de vertrekken de tuin in kijken.


Na ons bezoek aan Kensington Palace gingen we naar een heuse Engelse tearoom, genaamd ‘The Orangery’. Daar kozen we allebei voor de High Tea ook al zag al het andere er ook erg lekker uit. Ze hadden namelijk van alles van echte Engelse scones tot chocolate fudge cake with cream.

Zoals het hoort kregen we alles in delen. Eerst kregen we de komkommer sandwiches en de thee, daarna de scones met room en jam en op het laatst nog een sinaasappelcake. Oh wat was het lekker. In het begin hadden we nog zoiets van nou, zoveel is het niet, maar op het eind zaten we toch behoorlijk vol…








dinsdag 29 mei 2007

Een drukke dag...

Vandaag moesten we vroeg opstaan, we wilden namelijk naar de Change of Guards bij de Horse Guards. Op internet stond namelijk dat het om 10 uur zou beginnen, dus ja, dan is het vroeg de veren uit hè. Dus wij komen daar ruim op tijd aan, helemaal klaar voor de hele ceremonie, stelt het even vrij weinig voor. Paar soldaatjes die dan wat lopen te stampen, en dan twee paarden die op hun plek gaan staan, en dat was het. Was verder ook geen muziek of zo bij dus ja. Wel leuk op zich, want het was er niet druk, dus je kon ook rustig met de bewakers op de foto, het was alleen niet zoals de Change of Guards bij Buckingham Palace, maar dan doen we later dan nog wel.

Staan we daar op ons gemak foto’s te maken van de soldaten, Annette ernaast, Angela ernaast, samen erbij enzovoorts, komen er opeens een paar dames aangelopen in knalroze pakjes met een fotograaf. Die gingen dus gezellig naast de soldaat staan en poseren voor foto’s. Tja, daar sta je dan als soldaat, je mag niet bewegen, niet praten en zeker niet lachen… En die dames maar poseren…

Daarna een busritje gemaakt, even gefilmd hoe een ritje in een dubbeldekker gaat in Londen. Toen even een sandwich gegeten bij de Pret a Manger.

Uiteindelijk zijn we ook nog naar de Dungeons geweest met de fast track kaartjes, want waar de ene rij tot aan het eind van de straat was, was de fast track rij maar 6 mensen lang, dus dat was mooi. Toen mochten we naar binnen, daar was nog een korte rij, maar daarna moesten we samen met een man meekomen. Daar kreeg Annette een bijl in haar hangen geduwd en Angela moest met haar nek en polsen in een soort klem, waarna Annette net moest doen alsof ze Angela haar hoofd eraf ging hakken en hup de man maakte een foto. Daarna door naar een volgende ruimte waar uitgelegd stond wat ons te wachten stond ‘een rit naar de hel’ waar we meer zouden leren over Jack de Ripper, de pest en de grote brand in Londen. Na nog gewacht te hebben in een andere rij in een ruimte waar al ‘dode mensen’ lagen en ratten te zien waren begon onze reis naar het verleden.

We moesten ook door een soort doolhof wat ons naar de ‘hel’ zou brengen. Het doolhof bestond uit allemaal spiegels, waardoor het er erg vreemd uitzag, alsof je overal naar toe kon lopen, maar dan liep je weer tegen een spiegel aan. Af en toe sprong er opeens iemand voor je, waardoor we toch wel schrokken. We kwamen achtereenvolgens in verschillende kamers waar verkleedde acteurs verhalen vertelden over hoe het is in hun tijd, bijvoorbeeld over de pest en hoe dit te herkennen was en hoe mensen veroordeeld en gemarteld werden. Af en toe was het publiek het slachtoffer, want dan begon zo’n enge acteur een heel verhaal en dan moest diegene voor iedereen gaan staan en bijvoorbeeld berecht worden.

Op het eind werd het ook nogal heet binnen en nog toepasselijker kon het niet, aangezien het over de ‘Great fire of London’ ging. Hierna gingen we toch echt naar de hel en werden we ‘opgehangen’, het leek het net alsof je in het niets naar beneden viel, dus nog wat gegil. Uiteindelijk was onze reis naar de hel afgelopen, dus al met al hebben we toch een leuke en natuurlijk ook leerzame ervaring gehad, ondanks de schrikmomenten door de acteurs...

maandag 28 mei 2007

Heilig Avondmaal...

Vandaag was Bank Holiday in Engeland, de hele natie was dus vrij. Wij hadden gepland om vandaag naar de London Dungeons te gaan. Wij vroeg uit bed, want volgens internet is er ’s ochtends vroeg en ’s middags een korte rij. Komen we aan op het metrostation, staat er echt een rij van ruim 2 uur. Mooi dat we daar geen zin in hadden, dus besloten we om ’s middags nog eens terug te komen.

Maar ja, toen moesten we nog wat verzinnen wat we dan in de tussentijd zouden doen. Toen bedachten we ons dat we wel naar St. Paul’s Cathedral konden gaan. We hebben de smaak tenslotte te pakken… Maar goed, we wilden die kerk nog wel van binnen zien, maar normaal kost dat 10 pond, zo’n 15 euro. Als je echter naar een dienst gaat hoef je niks te betalen. Wij dus naar een dienst, Holy Communion, en hup, wij een plekje op de voorste rij. Gelukkig kreeg je een boekje met daarin de inhoud van de dienst en zo, want zelf hadden we geen idee wat we nou wanneer moesten doen.

Afijn, de dienst begon, en wij braaf alles doen wat er in het boekje staat. Op zich waren we wel een paar keer de draad helemaal kwijt, in het boekje staat dan dat die priester een van de 5 gebeden kiest, maar voordat wij dan weer doorhadden welk gebed ze gekozen had was het gebed alweer voorbij… Nou ja goed, 33 gebeden later was het voorbij, en kon je naar voren komen voor een stukje brood en een slok wijn. Wij hadden zo’n 30 mensen voor ons, dus serieus niet dat wij van plan waren een slok wijn te nemen uit die beker. Maar goed, die priester had ook gezegd dat als je hoofd gebogen hield je dan een blessing kreeg of zo, maar wij wisten allebei niet zo goed wat nou de bedoeling was. Stonden we dan een beetje in de rij, allebei geen idee wat er nou precies ging gebeuren.

Angela stond vooraan, blijkbaar d’r hoofd genoeg gebogen. Ik verwachtte zo’n stuk brood te krijgen en dan naar die wijnbeker te moeten, maar nee. Ineens een hand op m’n hoofd en hup daar kreeg ik de zegen. Kan ook maar weer gebeurd zijn. Daarna terug naar mijn plek, maar ja, toen moest Annette nog. Die kreeg ook de zegen nog, maar het arme schaap kreeg daarna ook een stukje brood, en moest dus ook naar de wijn. Annette doopte braaf d’r brood in de wijn en stak het in d’r mond. De wijn was blijkbaar nogal zuur, want ze werd eerst wat rood en toen half kokhalzen, dus erg smakelijk was het niet. Angela wist intussen niet waar ze kijken moest van de lach, maar het eindgebed moest ook nog. Nou wij weer staan voor het eindgebed, Annette nog steeds nagenietend van d’r brood met wijn, en toen was het afgelopen. Ach ja, je maakt nog eens wat mee hè.

Daarna waren we wel toe aan een stevige lunch, dus zijn we bij de Mac beland. Deze keer geen gezonde salade, maar gewoon een vette hap, en nog een flinke vette hap ook. Ach ja, we hebben onze energie hard nodig met al die trappen die we op moeten bij de metro hier.

Toen weer terug naar de Dungeons, maar daar was nog steeds een lange rij. Daar hadden we nog steeds geen zin in. Dus gingen we naar Covent Garden, daar kun je kaartjes kopen en dan hoef je niet in die lange rij te gaan staan. Wel wat duurdere kaartjes, maar goed, 5 minuten in de rij of 2 uur, dat is wel een heel verschil natuurlijk…

Daarna naar huis, lekker in bed, aangezien het weer vandaag weer zo berenkoud was. Om een uur of negen gekookt, en toen een prakkie snijbonen gegeten en gaan slapen.

zondag 27 mei 2007

Zilveren Huwelijk...

Vandaag was de trouwdag van Angela’s vader en moeder, jaja, al 25 jaar getrouwd. Natuurlijk groot feest in Nederland, maar hier in Londen hebben we er ook wel wat aan gedaan. We hadden ook nog ballonnen opgeblazen, en natuurlijk lekker gezongen. Daar hebben we maar geen filmpje van gemaakt, klinkt niet echt zuiver…

Om hier ook nog een beetje feest te hebben gingen we maar uit eten. Op internet wat leuke pubs uitgezocht die lekker eten hadden, en helemaal opgeschreven hoe we er moesten komen. Dus wij komen bij ons eerste adres, die was dus dicht vanwege een verbouwing. Wij door naar het tweede, die zat helemaal vol vanwege 4 touringcars die daar geland waren. Wij (in de stromende regen) weer naar de volgende plek, een soort wok. Komen we daar, is die dus dicht op zondag. Helemaal zeiknat en onderhand ingevroren zijn we in de eerste de beste bus gesprongen die we tegenkwamen, onder het motto dan zien we wel wat we tegenkwamen. De bus kwam in een straat waar een paar pubs op een rij zaten, dus wij uit de bus en gaan kijken wat die pubs op het menu hadden staan. Uiteindelijk toch een leuke pub gevonden, dus wij naar binnen. Alle tafeltjes bezet. Omdat het inmiddels al ruim na etenstijd was besloten we om dan maar te wachten tot er een tafeltje vrijkwam, volgens ons kon dat niet zo lang duren. En dat was ook zo, na een paar minuten hadden we een tafeltje en konden we eindelijk eten bestellen. In Engelse pubs komen ze het vrijwel nooit aan je tafel opnemen, je moet je bestelling dan aan de bar plaatsen en dan komen ze het later brengen.

De pub had echt een enorm uitgebreid menu, maar wij kozen allebei voor de Sunday Roast Special. Wij hadden roast beef, seizoensgroenten, aardappelpuree, gebakken aardappelpuree, twee soort gehaktballen en twee yorkshire puddings. En ja, na zo’n bord zit je al goed vol, maar als je je bestelling doorgeeft moet je ook gelijk je toetje doorgeven. Wij dachten dat we nog wel plek zouden hebben, want de toetjes zagen er allemaal veel te lekker uit om het niet te nemen, dus namen ze ook nog warme appeltaart met twee bolletjes vanille-ijs na. Toen waren we wederom tonnetje rond (we zijn niet anders hier…) en bleven we nog effe hangen. Daarna nog even thee gedronken, en toen weer de kou in. Het weer was zo mogelijk nog verslechterd, we waaiden bijna uit onze broek. Eenmaal thuis aangekomen lekker onder de wol en lekker slapen.