Alsof we gisteren nog niet genoeg gewinkeld hadden zijn we vandaag naar Regent Street gegaan. Het punt was namelijk dat we op internet bij Esprit leuke dingen hadden gezien, maar in Brent Cross zat geen Esprit, dus zochten we op internet de grootste Espritwinkel op, en dat was dus Regent Street. Het was ook nog eens mooi weer, dus wat wil je nog meer.
Eenmaal in de winkel aangekomen zagen we allebei leuke dingen, dus na een tijdje rondstruinen met armen vol kleren gaan passen. Annette heeft twee hemdjes en een shirtje gekocht, Angela een badpak en twee jurken.
Na al dat passen toch wel weer honger gekregen, dus toen maar even bij de Mac wat gegeten, ook al was het al half vier 's middags. En nee dat is niet ongezond, op de burgers zit ook sla en tomaat en zo...
vrijdag 18 mei 2007
donderdag 17 mei 2007
Brent Cross
Vandaag zijn we naar Brent Cross Shopping Centre geweest, een overdekt winkelcentrum met allemaal winkels (meestal zo in winkelcentra...). De bus die bij ons voor de deur stopt gaat daar rechtstreeks heen, dus dat is lekker makkelijk. We zaten bovenin de dubbeldekker, maar dat blijft toch af en toe wel eng, voor ons idee past de bus er niet door of remt hij veel te laat, maar tot nu toe zijn we er nog zonder kleerscheuren van afgekomen...
Eenmaal in het winkelcentrum liepen we gelijk het Early Learning Centre binnen, een winkel met allemaal ontwikkelingsmateriaal en speelgoed voor kinderen. We hebben daar natuurlijk een uur rondgesnuffeld, en nog wat cd's en een boek gekocht om jonge kinderen Engels te leren. Verder voornamelijk kledingwinkels bezocht...
Rond een uur of een kregen we toch wel honger, dus gingen we op zoek naar een tentje om te eten. We landden bij de pizzahut, waar ze een lunchbuffet hadden. Dan kan je onbeperkt pizza, pasta en salade eten, en ook de frisdrank werd onbeperkt bijgevuld. Nou goed, wij daar dus zitten, iedere keer een beetje eten halen, tot we toch wel redelijk vol zaten. Maar ja, we vonden het ook nog wel lekker, dus nog maar een keer wat halen, en toen nog maar een keer, en nog een keer, tot we allebei zo stampesvol zaten dat we geeneens meer konden zuchten... Het plan was om 's avonds ook in het centrum te eten, maar tegen sluitingstijd, 20.00 uur, hadden we allebei nog geen honger, en ook thuis kwamen we tot de conclusie dat er echt niks meer bij kon... Vandaag was de lunch alleen voldoende.
Eenmaal in het winkelcentrum liepen we gelijk het Early Learning Centre binnen, een winkel met allemaal ontwikkelingsmateriaal en speelgoed voor kinderen. We hebben daar natuurlijk een uur rondgesnuffeld, en nog wat cd's en een boek gekocht om jonge kinderen Engels te leren. Verder voornamelijk kledingwinkels bezocht...
Rond een uur of een kregen we toch wel honger, dus gingen we op zoek naar een tentje om te eten. We landden bij de pizzahut, waar ze een lunchbuffet hadden. Dan kan je onbeperkt pizza, pasta en salade eten, en ook de frisdrank werd onbeperkt bijgevuld. Nou goed, wij daar dus zitten, iedere keer een beetje eten halen, tot we toch wel redelijk vol zaten. Maar ja, we vonden het ook nog wel lekker, dus nog maar een keer wat halen, en toen nog maar een keer, en nog een keer, tot we allebei zo stampesvol zaten dat we geeneens meer konden zuchten... Het plan was om 's avonds ook in het centrum te eten, maar tegen sluitingstijd, 20.00 uur, hadden we allebei nog geen honger, en ook thuis kwamen we tot de conclusie dat er echt niks meer bij kon... Vandaag was de lunch alleen voldoende.
zondag 13 mei 2007
weekend
Yvonne (Annette's moeder) kwam dit weekend op bezoek. Vrijdag is ze eerst naar ons nederige stulpje gekomen waarna we gezamelijk naar de stad zijn gegaan. In de stad hebben we wat rondgelopen en middaggegeten bij de Subway. Na het eten nog wat rongelopen en wat winkels afgestruind. 's Avonds gingen we bij de Pizza Hut eten, alleen duurde het wat lang (45 minuten) voordat we eindelijk de pizza's kregen. Lekker was gelukkig wel. 
De volgende dag hadden we in de stad afgesproken en hebben we bij de 'Pret a manger' gegeten, we moesten alleen wel van te voren kiezen of we het mee wilden nemen of daar wilden opeten, want dan was alles 40 pence duurder...
Na het middageten gingen we naar het Vaudeville theatre om daar naar de voorstelling van STOMP te gaan kijken. Voor de mensen die STOMP niet kennen, het is een groep mensen die met alledaagse dingen een ritmische show laten zien. Ze trommelen bijvoorbeeld op vuilnisbakken en luciferdoosjes en maken andere ritmes met bijvoorbeeld plasticzakjes en bezems. Het was een erg leuke voorstelling waarin ook het publiek af en toe betrokken werd.
's Avonds hebben we bij Diana's Diner gegeten, een vaag tentje met lekker eten. De bediende kon volgens ons alleen maar twee woorden, namelijk 'thank you' aangezien dit het enige was dat ze steeds zei.
Volgende week hebben we weer drie dagen stage, want de kinderen hebben SAT's (een soort CITO toetsen). We hebben hierna dus weer een lekker lang weekend en zullen daarover dan vast wel weer wat te vertellen hebben
De was...
Ja, ja, het was eindelijk zo ver, het was tijd dat we moesten gaan wassen. Eerst maar eens kijken hoe de wasmachine werkte. We waren er al over uit dat het beddengoed en zo gewassen moest worden op 60 graden. Toen kwamen we erachter dat de wasmachine geen gradenknop had, dus moesten we toch even verder zoeken hoe het dan zou werken. Er zaten zes knopjes op met soorten was (witte, bonte enz.), maar nog steeds wisten we dus niet welke temperaturen dat dan zouden zijn. Affijn, dan toch alles er maar in gooien, en wat zagen we daar... aan de binnenkant van de deksel stond de uitleg. Als je heet water wilt moet je dus voor witte was kiezen.
Na het beddengoed ed. gewassen te hebben, besloten we ook de rest maar meteen te wassen, broeken, t-shirts en zo. Nadat het beddengoed klaar was, deden we dat maar in de droger, muntje erin en hup. Maar dat was dus maar 8 minuten, en ja na 'maar' 8 minuten was het nog lang niet droog. De rest van de kleding inmiddels maar op het wasrek gehangen en op hangertjes door de kamer verspreid. Uiteindelijk (na heel wat keren 20 pence er ingegooid te hebben) was het beddengoed eindelijk (bijna) droog. Affijn, toen de rest nog...
De volgende ochtend was het helaas nog niet droog, dus een aantal dingen maar weer in de droger gegooid. Uiteindelijk begon Angela maar vast met het droogstrijken van een aantal dingen, terwijl Annette maar weer heen en weer liep van en naar de droger voor de spijkerbroeken.
Uiteindelijk, drie dagen later was alles eindelijk droog. Hup de broeken strijken en alles weer de kast in. En dit moet nu nog een aantal keer
zo gaan?!
Na het beddengoed ed. gewassen te hebben, besloten we ook de rest maar meteen te wassen, broeken, t-shirts en zo. Nadat het beddengoed klaar was, deden we dat maar in de droger, muntje erin en hup. Maar dat was dus maar 8 minuten, en ja na 'maar' 8 minuten was het nog lang niet droog. De rest van de kleding inmiddels maar op het wasrek gehangen en op hangertjes door de kamer verspreid. Uiteindelijk (na heel wat keren 20 pence er ingegooid te hebben) was het beddengoed eindelijk (bijna) droog. Affijn, toen de rest nog...
De volgende ochtend was het helaas nog niet droog, dus een aantal dingen maar weer in de droger gegooid. Uiteindelijk begon Angela maar vast met het droogstrijken van een aantal dingen, terwijl Annette maar weer heen en weer liep van en naar de droger voor de spijkerbroeken.
Uiteindelijk, drie dagen later was alles eindelijk droog. Hup de broeken strijken en alles weer de kast in. En dit moet nu nog een aantal keerzo gaan?!
zondag 6 mei 2007
HELLUP!!!
Annette was gisterenavond aan de telefoon met haar moeder en Angela zat rustig een boek te lezen. Opeens hoorden we een soort geknetter, het leek wel van de gang te komen. Annette zei nog ' nou het lijkt wel of iemand vuurwerk zit af te steken ofzo' en Angela zei ' nee, volgens mij komt het uit de keuken'. Affijn, nadat Annette opgehangen had en Angela d'r boek weggelegd had, omdat het geluid toch maar bleef aanhouden, besloot Annette toch maar even te gaan kijken in de keuken.
Het leek toch echt uit de oven te komen, dus Annette was al bang voor kortsluiting, zo knetterde het. Nadat Angela ook nog even geluisterd had, kwamen we toch tot de conclusie dat het uit de oven kwam, vreemd hoor... Angela bedacht dat als het misschien een beest was dat een ros op de oven het wel weg zou jagen, dus Annette sloeg maar op de oven, het geluid hield inderdaad op, maar 2 seconden later begon het weer. Nou, dat zou toch geen beest kunnen zijn dachten we.
Uiteindelijk konden we het niet hebben dat we niet wisten wat het was, dus pakte Annette de zaklamp en scheen onder, naast en in de oven, maar we zagen nog steeds niets, behalve een paar rauwe macaronikronkels. Uiteindelijk besloot Annette grimmig dat het dan toch niet zo maar niets kon zijn en gaf een douw tegen het de oven, en FLOEP ja hoor daar ging het, gepaard met een ijselijke gil van ons beiden... een MUIS!

...
Affijn de volgende ochtend maar meteen de huisbaas gebeld, maar aangezien het vandaag zondag is en morgen Bank Holiday (een nationale vrije dag) zijn we dinsdagochtend de eerste... Vandaag dus al ons eten (brood, cruesli, rijst ed.) maar op de kast gezet, ipv op de bank bij de keuken en alles goed gestofzuigd. Verder de plek waar de muis zat en naartoe ging flink besprayd met schimmelspray, dat voornamelijk naar bleekmiddel ruikt. Nu maar hopen dat de muis het ook vindt stinken en voorlopig dus niet terugkomt!
Het leek toch echt uit de oven te komen, dus Annette was al bang voor kortsluiting, zo knetterde het. Nadat Angela ook nog even geluisterd had, kwamen we toch tot de conclusie dat het uit de oven kwam, vreemd hoor... Angela bedacht dat als het misschien een beest was dat een ros op de oven het wel weg zou jagen, dus Annette sloeg maar op de oven, het geluid hield inderdaad op, maar 2 seconden later begon het weer. Nou, dat zou toch geen beest kunnen zijn dachten we.
Uiteindelijk konden we het niet hebben dat we niet wisten wat het was, dus pakte Annette de zaklamp en scheen onder, naast en in de oven, maar we zagen nog steeds niets, behalve een paar rauwe macaronikronkels. Uiteindelijk besloot Annette grimmig dat het dan toch niet zo maar niets kon zijn en gaf een douw tegen het de oven, en FLOEP ja hoor daar ging het, gepaard met een ijselijke gil van ons beiden... een MUIS!

...
Affijn de volgende ochtend maar meteen de huisbaas gebeld, maar aangezien het vandaag zondag is en morgen Bank Holiday (een nationale vrije dag) zijn we dinsdagochtend de eerste... Vandaag dus al ons eten (brood, cruesli, rijst ed.) maar op de kast gezet, ipv op de bank bij de keuken en alles goed gestofzuigd. Verder de plek waar de muis zat en naartoe ging flink besprayd met schimmelspray, dat voornamelijk naar bleekmiddel ruikt. Nu maar hopen dat de muis het ook vindt stinken en voorlopig dus niet terugkomt!
zaterdag 5 mei 2007
Zijn we weer...
Het is alweer even geleden, maar aangezien het internet op onze kamer nog niet werkt moeten we steeds naar een internetcafe, en dat komt nooit echt zo uit.
De eerste week stage zit erop. We vonden het allebei wel leuk. Angela had donderdag de klassenmis. De pastoor (heet dat zo in de katholieke kerk...?) kwam in de klas om met de kinderen te zingen en te bidden en natuurlijk om te preken. Angela verwachtte er heel veel van, en terwijl de kaarsen brandden in het lokaal kwam er een oudere man binnenlopen, met een afgetrapte spijkerbroek en z'n overhemd half uit zijn broek. Zou dat de pastoor zijn...? Ja dus, even een kleed erover en hup. De pastoor ging aan tafel zitten en de kinderen gingen zingen. uiteraard wilde ik wel meezingen, maar ik ken de liederen (nog) niet. Daarna begon de preek. Kort samengevat komt het erop neer dat we allemaal zondaars zijn, en dat we het niet waard zijn dat Jezus voor ons is gestorven. We doen niet anders dan liegen en bedriegen, en dat is niet wat God met ons voor ogen had. Toen weer zingen, en daarna gingen we in gebed. Daarna weer een gesprek, en de pastoor vroeg aan de kinderen of ze geld zouden geven aan goede doelen. Natuurlijk zeiden de kinderen ja. Toen vroeg de pastoor of de kinderen arme mensen op straat zouden helpen, en weer antwoordden de kinderen met een volmondig ja. Toen vroeg de pastoor of de kinderen hun huis op zouden geven om mensen in Afrika te helpen, en weer zeiden de kinderen braaf ja. Fout geantwoord. De pastoor zei dat het schandalig was dat de kinderen tijdens de mis logen, want dat ze dat nooit zouden doen, en dat ze nu dus naar de hel zouden gaan. Leuk vooruitzicht op je negende... Afijn, na nog een hoop gezang, gebid en gepreek konden we de zegen halen. Je kreeg zo'n wit ding in je mond (net slijm) en dan moest je een kruisje slaan. Toen moest je knielen met je ogen dicht en je zonden ongeveer 10 minuten overdenken. Had ik daar even lang niet genoeg aan...;) Eindelijk was daar dan het einde, maar eerst dan nog een uitgebreid gebed om vergiffenis te vragen voor onze zonden. En nu maar hopen dat Hij me gehoord heeft...
Vrijdag hadden we zowaar in de planning dat we iets voor school zouden doen, maar we konden geen leuk museum vinden, dus zijn we maar naar Harrods gegaan. Daar heel de middag geslenterd, allemaal prulletjes kijken. Goedkoop winkeltje wel hoor, lampen van 10.000 euro zijn er heel normaal. En voor wie nog goud bestek wil, Harrods heeft het.
Beneden was er de Diana en Dodi memorial. Een foto van Diana en Dodi, in een soort fonteinachtig iets, en dan de verlovingsring en het wijnglas waar ze uit gedronken hebben. We hebben foto's, die volgen nog...
We hoeven nu pas dinsdag weer naar school, maandag is hier Bank Holiday, een nationale vrije dag. Vinden we zo jammer... Zaterdag was een rustige dag, boodschappen en internet, en voor de rest lezen op de kamer. We zullen zien wat de zondag ons brengt...
De eerste week stage zit erop. We vonden het allebei wel leuk. Angela had donderdag de klassenmis. De pastoor (heet dat zo in de katholieke kerk...?) kwam in de klas om met de kinderen te zingen en te bidden en natuurlijk om te preken. Angela verwachtte er heel veel van, en terwijl de kaarsen brandden in het lokaal kwam er een oudere man binnenlopen, met een afgetrapte spijkerbroek en z'n overhemd half uit zijn broek. Zou dat de pastoor zijn...? Ja dus, even een kleed erover en hup. De pastoor ging aan tafel zitten en de kinderen gingen zingen. uiteraard wilde ik wel meezingen, maar ik ken de liederen (nog) niet. Daarna begon de preek. Kort samengevat komt het erop neer dat we allemaal zondaars zijn, en dat we het niet waard zijn dat Jezus voor ons is gestorven. We doen niet anders dan liegen en bedriegen, en dat is niet wat God met ons voor ogen had. Toen weer zingen, en daarna gingen we in gebed. Daarna weer een gesprek, en de pastoor vroeg aan de kinderen of ze geld zouden geven aan goede doelen. Natuurlijk zeiden de kinderen ja. Toen vroeg de pastoor of de kinderen arme mensen op straat zouden helpen, en weer antwoordden de kinderen met een volmondig ja. Toen vroeg de pastoor of de kinderen hun huis op zouden geven om mensen in Afrika te helpen, en weer zeiden de kinderen braaf ja. Fout geantwoord. De pastoor zei dat het schandalig was dat de kinderen tijdens de mis logen, want dat ze dat nooit zouden doen, en dat ze nu dus naar de hel zouden gaan. Leuk vooruitzicht op je negende... Afijn, na nog een hoop gezang, gebid en gepreek konden we de zegen halen. Je kreeg zo'n wit ding in je mond (net slijm) en dan moest je een kruisje slaan. Toen moest je knielen met je ogen dicht en je zonden ongeveer 10 minuten overdenken. Had ik daar even lang niet genoeg aan...;) Eindelijk was daar dan het einde, maar eerst dan nog een uitgebreid gebed om vergiffenis te vragen voor onze zonden. En nu maar hopen dat Hij me gehoord heeft...
Vrijdag hadden we zowaar in de planning dat we iets voor school zouden doen, maar we konden geen leuk museum vinden, dus zijn we maar naar Harrods gegaan. Daar heel de middag geslenterd, allemaal prulletjes kijken. Goedkoop winkeltje wel hoor, lampen van 10.000 euro zijn er heel normaal. En voor wie nog goud bestek wil, Harrods heeft het.
Beneden was er de Diana en Dodi memorial. Een foto van Diana en Dodi, in een soort fonteinachtig iets, en dan de verlovingsring en het wijnglas waar ze uit gedronken hebben. We hebben foto's, die volgen nog...
We hoeven nu pas dinsdag weer naar school, maandag is hier Bank Holiday, een nationale vrije dag. Vinden we zo jammer... Zaterdag was een rustige dag, boodschappen en internet, en voor de rest lezen op de kamer. We zullen zien wat de zondag ons brengt...
maandag 30 april 2007
Eerste stage
Terwijl in Nederland iedereen Koninginnedag aan het vieren was, beleefden wij onze eerste stagedag. De headteacher Jim was er niet, dus een assistente liet ons het gebouw zien. Het ging wat snel, maar het was vrij duidelijk. De school heeft meerdere verdiepingen en op het dak nog een extra speelplaats. Boven is de ‘staffroom’, een verdieping lager Angela’s klas en nog een verdieping lager (begane grond) is Annette’s klas. Angela zit in groep 5 Yellow (leeftijd: 9 en 10 jaar oud) bij Miss Devenney en Annette in groep 3 Pink (leeftijd: 8 en 9 jaar oud) bij Miss Mossman. Volgens onze berekeningen zou er dan ook een groep 4 moeten zijn, maar die hebben we nog niet gevonden. Ook vragen we ons af welke leeftijden die klas dan zou moeten zijn…
We moesten ons bij de assistente inschrijven als bezoekers, met datum, naam en reden van bezoek. Dit moet voortaan elke keer dat we er zullen zijn. Als je je ingeschreven hebt, krijg je een naamsticker waar je je naam op moet zetten. Ook hier was wat onduidelijkheid over, want we wisten niet precies wat we achter ‘name’ moesten zetten. Gewoon onze voornaam en achternaam dachten wij, maar nee, het moest alleen onze achternaam zijn, want zo moeten de kinderen je noemen. Dus het werd Miss Zwijgers en Miss Compier. Ook de leerkrachten spreken elkaar aan met Miss e.d. als er leerlingen bij zijn, dus wij moeten en de voornaam en de achternaam van iedereen onthouden. De arme leerlingen hadden wat moeite met Angela’s achternaam, dus wij hadden nog zoiets van nou dan mogen ze ons ook wel Miss Angela en Miss Annette noemen, maar dat was absoluut niet de bedoeling volgende de assistente. Dus daar liepen we dan met onze stickers op…
’s Ochtends verzamelen alle kinderen zich om 9.00 uur op het plein, als het tijd is gaat een van de leerkrachten naar het midden van het plein en steekt zijn of haar hand op. De kinderen worden snel stil en gaan in rijen bij hun eigen leerkracht staan om vervolgens naar binnen te gaan. Omdat het maandag was, was er een weekopening in de ‘hall’ die ook meteen als gymzaal en eetzaal dient. Na een korte, knusse opening (denk aan een kort verhaaltje over de bijbel, een gebed èn Het Onze Vader) mochten de kinderen naar hun lokaal.
Als iedereen in de klas is aangekomen begint meteen de les. Beide klassen waren bezig met ‘SAT’ (een soort CITO toets), dus daar werd vooral aandacht aan besteed. Na de eerste lessen was er een kleine pauze waarin de kinderen dan buiten mogen spelen. Annette heeft pauze om 10.20 en Angela om 11.05. Na de pauze gaan de kinderen weer aan het werk, wederom dingen oefenen voor de SAT. Dan is de middagpauze om 12.20 en deze duurt tot 13.20, dus een uur lang. Na de middagpauze ging iedereen weer terug naar zijn klas.
’s Middags waren de ‘gewone’ lessen. Eerst over vuur en wind en daarna verder met godsdienst. Angela heeft daarnaast ook nog buiten gespeeld met de kinderen. Toen was het alweer tijd om naar huis te gaan en moesten de kinderen weer naar buiten gebracht worden waar ze door de ouders opgehaald werden.
Een aantal dingen die ons verder nog opvielen:
- de klassen hangen vol met creawerkjes
- de klassen hebben allemaal een whiteboard
- de klassen hebben allemaal een smartboard (dit is een soort diascherm waarop geprojecteerd wordt door de beamer en dit is dan tegelijk een aanraakscherm. De leerkracht kan dus powerpointdia’s laten zien en tegelijkertijd op het bord schrijven met een digitale pen, maar ook arceren, plaatjes erin zetten ed.)
- de leerkrachten praten allemaal erg hard
- de kinderen ook, wat betekent dat de leerkrachten gewoon hard doorpraten
We moesten ons bij de assistente inschrijven als bezoekers, met datum, naam en reden van bezoek. Dit moet voortaan elke keer dat we er zullen zijn. Als je je ingeschreven hebt, krijg je een naamsticker waar je je naam op moet zetten. Ook hier was wat onduidelijkheid over, want we wisten niet precies wat we achter ‘name’ moesten zetten. Gewoon onze voornaam en achternaam dachten wij, maar nee, het moest alleen onze achternaam zijn, want zo moeten de kinderen je noemen. Dus het werd Miss Zwijgers en Miss Compier. Ook de leerkrachten spreken elkaar aan met Miss e.d. als er leerlingen bij zijn, dus wij moeten en de voornaam en de achternaam van iedereen onthouden. De arme leerlingen hadden wat moeite met Angela’s achternaam, dus wij hadden nog zoiets van nou dan mogen ze ons ook wel Miss Angela en Miss Annette noemen, maar dat was absoluut niet de bedoeling volgende de assistente. Dus daar liepen we dan met onze stickers op…
’s Ochtends verzamelen alle kinderen zich om 9.00 uur op het plein, als het tijd is gaat een van de leerkrachten naar het midden van het plein en steekt zijn of haar hand op. De kinderen worden snel stil en gaan in rijen bij hun eigen leerkracht staan om vervolgens naar binnen te gaan. Omdat het maandag was, was er een weekopening in de ‘hall’ die ook meteen als gymzaal en eetzaal dient. Na een korte, knusse opening (denk aan een kort verhaaltje over de bijbel, een gebed èn Het Onze Vader) mochten de kinderen naar hun lokaal.
Als iedereen in de klas is aangekomen begint meteen de les. Beide klassen waren bezig met ‘SAT’ (een soort CITO toets), dus daar werd vooral aandacht aan besteed. Na de eerste lessen was er een kleine pauze waarin de kinderen dan buiten mogen spelen. Annette heeft pauze om 10.20 en Angela om 11.05. Na de pauze gaan de kinderen weer aan het werk, wederom dingen oefenen voor de SAT. Dan is de middagpauze om 12.20 en deze duurt tot 13.20, dus een uur lang. Na de middagpauze ging iedereen weer terug naar zijn klas.
’s Middags waren de ‘gewone’ lessen. Eerst over vuur en wind en daarna verder met godsdienst. Angela heeft daarnaast ook nog buiten gespeeld met de kinderen. Toen was het alweer tijd om naar huis te gaan en moesten de kinderen weer naar buiten gebracht worden waar ze door de ouders opgehaald werden.
Een aantal dingen die ons verder nog opvielen:
- de klassen hangen vol met creawerkjes
- de klassen hebben allemaal een whiteboard
- de klassen hebben allemaal een smartboard (dit is een soort diascherm waarop geprojecteerd wordt door de beamer en dit is dan tegelijk een aanraakscherm. De leerkracht kan dus powerpointdia’s laten zien en tegelijkertijd op het bord schrijven met een digitale pen, maar ook arceren, plaatjes erin zetten ed.)
- de leerkrachten praten allemaal erg hard
- de kinderen ook, wat betekent dat de leerkrachten gewoon hard doorpraten
Abonneren op:
Posts (Atom)