De Engelse regen viel vandaag eens niet neer op ons, dus konden we naar de markt in Notting Hill, die uit de film ja. Althans, dat dachten wij... Wij gingen natuurlijk voornamelijk voor de filmplekken,
de antiekmarkt hoefde voor ons dan weer niet zo nodig, maar we hebben ons er dapper doorheen geslagen. Druk om ons heen kijken of we iets bekends zagen liepen we de hele markt over, maar toen we toch het einde begonnen te naderen vonden we eht toch wel een slim idee om even te vragen waar het precies was. Een vriendelijke vrouw vertelde waar we moesten zijn, wij dus weer terug naar waar we een uur geleden al waren, en daar zou de beroemd
e deur dan om de hoek moeten zijn. Wij die hoek om, maar nog zagen ze niks. Wij het nog maar een keer gevraagd, en toen zei die mevrouw weer dat het op nummer 280 was. Wij dus weer terug, en daar was de beroemde deur! De in de film o zo opvallende blauwe deur was nu.....ZWART!!! Zoek je je even kleurenblind... Ook de omgeving van de deur kwam ons niet bekend voor, maar we hebben toch maar wat foto's gemaakt. Gewoon voor het idee zeg maar.
Omdat we toch wel trek hadden in zo'n aardappel gingen we maar naar
ons favoreite tentje hier in Londen, Dianas Diner. Het interieur is tien keer niks, maar het eten is er erg lekker. We sprongen in de metro richting stad, bleek dat net de wedstrijd Manchester United - Chelsea afgelopen. Best gezellig hoor, met dronken Engelsen in de metro hangen. Toen we eindelijk op het station kwamen waar wij eruit moesten liep er een gozer tegen Angela aan. Verontschuldigde zich wel netjes, alleen wel met de woorden 'sorry mevrouw, ik heb teveel appelsap op.' Tuurlijk, dat zal het zijn jongen...;)
Toen lichtelijk teleurgesteld maar naar huis, waar we ons verheugden op een rustig avondje. De planning was om lekker een jacket potatoe te halen en die dan lekker in pyjama op te eten, en daarna gewoon wat te hangen. We hebben een tentje op de hoek waar je die aardappels kan halen, maar aangezien de lsuitingstijden per dag varieren hebben we maar even gevraagd hoe laat ze dicht zouden gaan. Dat was in ieder geval niet voor 18.00 uur, dus wij rond 17.30 daarheen om die aardappel te halen. Komen we binnen, bestellen we die aardappels, zegt ze dat ze op zijn..."£$%^&*(*&^%$£$%^&*(*&^%$£$%^&*(&^%$ Daar ging ons rustige avondje.
Omdat we toch wel trek hadden in zo'n aardappel gingen we maar naar
ons favoreite tentje hier in Londen, Dianas Diner. Het interieur is tien keer niks, maar het eten is er erg lekker. We sprongen in de metro richting stad, bleek dat net de wedstrijd Manchester United - Chelsea afgelopen. Best gezellig hoor, met dronken Engelsen in de metro hangen. Toen we eindelijk op het station kwamen waar wij eruit moesten liep er een gozer tegen Angela aan. Verontschuldigde zich wel netjes, alleen wel met de woorden 'sorry mevrouw, ik heb teveel appelsap op.' Tuurlijk, dat zal het zijn jongen...;)
Al met al was de aardappel erg lekker, dus toch nog de moeite waard. Na het eten gingen we even de stad in om de DVD van Notting Hill ter kopen, we wilden toch nog even vergelijken met wat wij gezien hebben. Doen we de DVD erin, zit er een gids in van Notting Hill waar je wat uit de film kan vinden...









