zondag 6 mei 2007

HELLUP!!!

Annette was gisterenavond aan de telefoon met haar moeder en Angela zat rustig een boek te lezen. Opeens hoorden we een soort geknetter, het leek wel van de gang te komen. Annette zei nog ' nou het lijkt wel of iemand vuurwerk zit af te steken ofzo' en Angela zei ' nee, volgens mij komt het uit de keuken'. Affijn, nadat Annette opgehangen had en Angela d'r boek weggelegd had, omdat het geluid toch maar bleef aanhouden, besloot Annette toch maar even te gaan kijken in de keuken.

Het leek toch echt uit de oven te komen, dus Annette was al bang voor kortsluiting, zo knetterde het. Nadat Angela ook nog even geluisterd had, kwamen we toch tot de conclusie dat het uit de oven kwam, vreemd hoor... Angela bedacht dat als het misschien een beest was dat een ros op de oven het wel weg zou jagen, dus Annette sloeg maar op de oven, het geluid hield inderdaad op, maar 2 seconden later begon het weer. Nou, dat zou toch geen beest kunnen zijn dachten we.

Uiteindelijk konden we het niet hebben dat we niet wisten wat het was, dus pakte Annette de zaklamp en scheen onder, naast en in de oven, maar we zagen nog steeds niets, behalve een paar rauwe macaronikronkels. Uiteindelijk besloot Annette grimmig dat het dan toch niet zo maar niets kon zijn en gaf een douw tegen het de oven, en FLOEP ja hoor daar ging het, gepaard met een ijselijke gil van ons beiden... een MUIS!




...

Affijn de volgende ochtend maar meteen de huisbaas gebeld, maar aangezien het vandaag zondag is en morgen Bank Holiday (een nationale vrije dag) zijn we dinsdagochtend de eerste... Vandaag dus al ons eten (brood, cruesli, rijst ed.) maar op de kast gezet, ipv op de bank bij de keuken en alles goed gestofzuigd. Verder de plek waar de muis zat en naartoe ging flink besprayd met schimmelspray, dat voornamelijk naar bleekmiddel ruikt. Nu maar hopen dat de muis het ook vindt stinken en voorlopig dus niet terugkomt!

zaterdag 5 mei 2007

Zijn we weer...

Het is alweer even geleden, maar aangezien het internet op onze kamer nog niet werkt moeten we steeds naar een internetcafe, en dat komt nooit echt zo uit.

De eerste week stage zit erop. We vonden het allebei wel leuk. Angela had donderdag de klassenmis. De pastoor (heet dat zo in de katholieke kerk...?) kwam in de klas om met de kinderen te zingen en te bidden en natuurlijk om te preken. Angela verwachtte er heel veel van, en terwijl de kaarsen brandden in het lokaal kwam er een oudere man binnenlopen, met een afgetrapte spijkerbroek en z'n overhemd half uit zijn broek. Zou dat de pastoor zijn...? Ja dus, even een kleed erover en hup. De pastoor ging aan tafel zitten en de kinderen gingen zingen. uiteraard wilde ik wel meezingen, maar ik ken de liederen (nog) niet. Daarna begon de preek. Kort samengevat komt het erop neer dat we allemaal zondaars zijn, en dat we het niet waard zijn dat Jezus voor ons is gestorven. We doen niet anders dan liegen en bedriegen, en dat is niet wat God met ons voor ogen had. Toen weer zingen, en daarna gingen we in gebed. Daarna weer een gesprek, en de pastoor vroeg aan de kinderen of ze geld zouden geven aan goede doelen. Natuurlijk zeiden de kinderen ja. Toen vroeg de pastoor of de kinderen arme mensen op straat zouden helpen, en weer antwoordden de kinderen met een volmondig ja. Toen vroeg de pastoor of de kinderen hun huis op zouden geven om mensen in Afrika te helpen, en weer zeiden de kinderen braaf ja. Fout geantwoord. De pastoor zei dat het schandalig was dat de kinderen tijdens de mis logen, want dat ze dat nooit zouden doen, en dat ze nu dus naar de hel zouden gaan. Leuk vooruitzicht op je negende... Afijn, na nog een hoop gezang, gebid en gepreek konden we de zegen halen. Je kreeg zo'n wit ding in je mond (net slijm) en dan moest je een kruisje slaan. Toen moest je knielen met je ogen dicht en je zonden ongeveer 10 minuten overdenken. Had ik daar even lang niet genoeg aan...;) Eindelijk was daar dan het einde, maar eerst dan nog een uitgebreid gebed om vergiffenis te vragen voor onze zonden. En nu maar hopen dat Hij me gehoord heeft...

Vrijdag hadden we zowaar in de planning dat we iets voor school zouden doen, maar we konden geen leuk museum vinden, dus zijn we maar naar Harrods gegaan. Daar heel de middag geslenterd, allemaal prulletjes kijken. Goedkoop winkeltje wel hoor, lampen van 10.000 euro zijn er heel normaal. En voor wie nog goud bestek wil, Harrods heeft het.

Beneden was er de Diana en Dodi memorial. Een foto van Diana en Dodi, in een soort fonteinachtig iets, en dan de verlovingsring en het wijnglas waar ze uit gedronken hebben. We hebben foto's, die volgen nog...

We hoeven nu pas dinsdag weer naar school, maandag is hier Bank Holiday, een nationale vrije dag. Vinden we zo jammer... Zaterdag was een rustige dag, boodschappen en internet, en voor de rest lezen op de kamer. We zullen zien wat de zondag ons brengt...

maandag 30 april 2007

Eerste stage

Terwijl in Nederland iedereen Koninginnedag aan het vieren was, beleefden wij onze eerste stagedag. De headteacher Jim was er niet, dus een assistente liet ons het gebouw zien. Het ging wat snel, maar het was vrij duidelijk. De school heeft meerdere verdiepingen en op het dak nog een extra speelplaats. Boven is de ‘staffroom’, een verdieping lager Angela’s klas en nog een verdieping lager (begane grond) is Annette’s klas. Angela zit in groep 5 Yellow (leeftijd: 9 en 10 jaar oud) bij Miss Devenney en Annette in groep 3 Pink (leeftijd: 8 en 9 jaar oud) bij Miss Mossman. Volgens onze berekeningen zou er dan ook een groep 4 moeten zijn, maar die hebben we nog niet gevonden. Ook vragen we ons af welke leeftijden die klas dan zou moeten zijn…

We moesten ons bij de assistente inschrijven als bezoekers, met datum, naam en reden van bezoek. Dit moet voortaan elke keer dat we er zullen zijn. Als je je ingeschreven hebt, krijg je een naamsticker waar je je naam op moet zetten. Ook hier was wat onduidelijkheid over, want we wisten niet precies wat we achter ‘name’ moesten zetten. Gewoon onze voornaam en achternaam dachten wij, maar nee, het moest alleen onze achternaam zijn, want zo moeten de kinderen je noemen. Dus het werd Miss Zwijgers en Miss Compier. Ook de leerkrachten spreken elkaar aan met Miss e.d. als er leerlingen bij zijn, dus wij moeten en de voornaam en de achternaam van iedereen onthouden. De arme leerlingen hadden wat moeite met Angela’s achternaam, dus wij hadden nog zoiets van nou dan mogen ze ons ook wel Miss Angela en Miss Annette noemen, maar dat was absoluut niet de bedoeling volgende de assistente. Dus daar liepen we dan met onze stickers op…

’s Ochtends verzamelen alle kinderen zich om 9.00 uur op het plein, als het tijd is gaat een van de leerkrachten naar het midden van het plein en steekt zijn of haar hand op. De kinderen worden snel stil en gaan in rijen bij hun eigen leerkracht staan om vervolgens naar binnen te gaan. Omdat het maandag was, was er een weekopening in de ‘hall’ die ook meteen als gymzaal en eetzaal dient. Na een korte, knusse opening (denk aan een kort verhaaltje over de bijbel, een gebed èn Het Onze Vader) mochten de kinderen naar hun lokaal.

Als iedereen in de klas is aangekomen begint meteen de les. Beide klassen waren bezig met ‘SAT’ (een soort CITO toets), dus daar werd vooral aandacht aan besteed. Na de eerste lessen was er een kleine pauze waarin de kinderen dan buiten mogen spelen. Annette heeft pauze om 10.20 en Angela om 11.05. Na de pauze gaan de kinderen weer aan het werk, wederom dingen oefenen voor de SAT. Dan is de middagpauze om 12.20 en deze duurt tot 13.20, dus een uur lang. Na de middagpauze ging iedereen weer terug naar zijn klas.

’s Middags waren de ‘gewone’ lessen. Eerst over vuur en wind en daarna verder met godsdienst. Angela heeft daarnaast ook nog buiten gespeeld met de kinderen. Toen was het alweer tijd om naar huis te gaan en moesten de kinderen weer naar buiten gebracht worden waar ze door de ouders opgehaald werden.

Een aantal dingen die ons verder nog opvielen:
- de klassen hangen vol met creawerkjes
- de klassen hebben allemaal een whiteboard
- de klassen hebben allemaal een smartboard (dit is een soort diascherm waarop geprojecteerd wordt door de beamer en dit is dan tegelijk een aanraakscherm. De leerkracht kan dus powerpointdia’s laten zien en tegelijkertijd op het bord schrijven met een digitale pen, maar ook arceren, plaatjes erin zetten ed.)
- de leerkrachten praten allemaal erg hard
- de kinderen ook, wat betekent dat de leerkrachten gewoon hard doorpraten



zondag 29 april 2007

Aan de schoonmaak



































Vandaag een rustige dag gehad. Eerst lekker uitslapen, toen gedoucht en aangekleed. Het was een erg zonnige ochtend, dus wij vol goede moed in onze luchtige zomerkleren. Het plan was namelijk om musicalkaartjes te halen en dan neer te strijken op een terrasje op Covent Garden. Maar eerst moesten er even boodschappen gedaan worden, en even mail checken. Dat ‘even’ is bij ons echter meestal een paar uur, dus voor dat allemaal gebeurd was was het al drie uur, en moesten wij nog lunchen. Toen we dat uiteindelijk naar binnen geschoven hadden was de zin om weg te gaan ook vertrokken, plus dat de zon ook helemaal weg was, en dus hebben we maar lekker een beetje gehangen en gelezen.

Annette heeft ook de kamer gestofzuigd, en Angela gedweild. Nu is alles weer fris en fruitig. Morgen de eerste stagedag, dus we zijn erg benieuwd…

zaterdag 28 april 2007

Bezoek

Is het zaterdag, moet je nog vroeg opstaan… Vandaag kwamen Valerie en Michelle gezellig op bezoek. De arme stumpers zijn rond 2 uur ’s nachts vertrokken met Milot vanaf Zuidplein om rond 10 uur in Londen te arriveren. Ze zouden eigenlijk tussen half 9 en 9 uur aankomen bij Marble Arch. Dus Annette en Angela de wekker om kwart voor 7 gezet om op tijd daar te zijn. Wij naar Marble Arch, komen we boven, hebben we echt totaal geen idee waar ze uit zouden kunnen stappen of waar de bus zou kunnen parkeren, dus wij maar rondkijken. Uiteindelijk wel een parkeerplaats gevonden, maar er kwam geen bus. Michelle meldde toen dat ze wat later kwamen vanwege de drukte op de weg.

Rond 10 uur waren ze er bij Hyde Park uit gegooid, en kwamen ze richting Marble Arch lopen. Eerst natuurlijk even thee drinken, en nog belangrijker, naar de wc. Toen dat allemaal geregeld was zijn we richting Buckingham Paalce gegaan om daar een stukje van het wisselen van de wacht te kijken. We liepen gezellig door Hyde Park en we werden door Valerie even bijgepraat over de mooie dingen die er in Nederland te bewonderen zijn…;)

Na het wisselen van de wacht zijn we de Mall opgelopen, de weg naar het paleis, en kwamen we langs Kensington Palace, eht paleis waar Princess Diana in woonde. Ook nog even een blik geworpen op Trafalgar Square en toen zijn we de metro ingegaan richting Westminster. Daar even de London Eye bekeken, de Big Ben, Houses of Parliament en natuurlijk de Westminster Abbey. We wilden eigenlijk wel naar binnen, maar daar rekenen ze 10 pond voor, en er was een enorme rij, dus helaas.

Vanaf Westminster op de bus gesprongen richting St. Paul’s Cathedral. Richting de kerk kwamen we weer langs alle plekken die we ent gezien hadden. Niet echt handig gedaan van ons, maar ja, dat is te verwachten van 4 vrouwen die op stap gaan. Die kiezen meestal niet de meest handige route. Maar ach, uiteindelijk komen we er wel…

Net voor we bij St. Paul’s waren kwamen we langs een leuke Engelse pub waar we geheel volgens traditie fish and chips hebben gegeten. Was erg lekker, en een leuke tent ook. Val werd er alleen wat zeeziek omdat het er zo scheef was, maar goed. Daarna dolle pret in de wc, tot groot genoegen van andere gasten. Engelse mensen zijn zo humorloos…

Toen met enorm volle magen richting de kerk, waar ze ook weer flink rekenden voor de entree. Hier kon je ook zonder te betalen de gang in, dus kun je ook de kerk globaal bekijken. De kerk was leuk, maar het meest gebiologeerd waren we wel door de skaters buiten op de trappen. Die komen aan met een enorme vaart om dan de trap af te springen. En wij natuurlijk maar kijken hoe hard ze vielen…

Vanaf St. Paul’s echt een enorm eind gelopen naar de metro richting Covent Garden. Daar een poosje gezeten, onze voeten waren wel toe aan een beetje rust. Daarvandaan wilden we ook nog wel naar de Dungeons, maar die waren toen al dicht. We gingen richting Tower Bridge, maar helaas kwamen we op de London Bridge uit. Weer die vrouwenkwaal hè… Maar ook daarvandaan konden we de Tower Bridge zien, en hebben we een leuke fotoreportage gemaakt…

Na de reportage was het alweer bijna tijd, en dus gingen we eerst nog even eten bij Kentucky Fried Chicken. Leuke wc’s daar ook, het kraantje spetterde enorm. Na het eten weer in de metro richting de bus. Vanaf de metro even flink doorstappen, we waren wat aan de late kant. Om kwart voor 8 gingen Valerie en Michelle weer richting huis en wij weer richting Willesden Green. Wat waren onze voetjes blij toen ze eindelijk konden rusten… Op zich logisch als je bedenkt dat we ongeveer heel toeristisch Londen in een dag gedaan hebben. Al met al was het een vermoeiende, maar wel supergezellige dag!

vrijdag 27 april 2007

Eindelijk foto's...

Dit is onze keuken, we passen er zelf net in...

Dit is het uitzicht van onze kamer, richting het metrostation. Overdag is het aanzienlijk rustiger dan 's nachts...

De buitenkant van ons huis, en ons slaapkamerraam ( ook meteen het enige raam wat we hebben)

Onze spiegel en de wasbak in de badkamer

De WC en de douchecabine. Het is een powershower, maar wij missen de power nog even...

Hier Annette op haar bed. Leuke kussensloop ook...

Onze bank. Let ook even op de strijkplank in de hoek. En tja, doordat de keuken wat klein is gebruiken we de bank ook als opslagruimte...

Angela op bed, let ook even op de boodschappentasjes rechts.

Voor vertrek op Hoek van Holland
Angela en Sylvana, dapper afscheid aan het nemen

University of Greenwich

Vandaag zijn we naar de University of Greenwich geweest, waar Peter Gregory, onze contactpersoon hier in Londen werkt. Daar hebben we even rondgekeken en een art class gevolgd. De weg er naartoe was even zoeken. We moesten met de trein, en dat was toch wel even zoeken. Uiteindelijk tocht de goede trein gevonden, en wij op weg naar de universiteit. De trein had ietwat vertraging, er was gisteren een brand geweest in een fabriek langs het spoor, en 500 huizen moesten geëvacueerd worden. Wij kwamen net langs dat stukje, dus wij konden nog een heerlijk snuifje meepikken.

De universiteit was wel mooi om te zien. Het is oorspronkelijk een mansion van iemand, nu dus omgebouwd tot universiteit. Verder is de universiteit wel vergelijkbaar met onze Hogeschool. Allemaal lokalen, en dan ook specifieke lokalen met attributen voor bijvoorbeeld tekenen.

De art class was ook wel leuk. Wij volgden de les ‘printing’. Je had vijf verschillende manier waarop dat kon. Je kon bijvoorbeeld groente verven en daar dan mee stempelen, of verven met zeepsop, en wat wij wel leuk vonden was ‘marbling’, een bak water, een paar druppels verf erin en dan je blaadje erop gooien, dan kreeg je een soort marmereffect. Verder kon je ook lijm op een tafel kwakken, dan verfpoeder strooien en dan met je vingers tekenen. Erg creatief allemaal, en dat met onze kunstzinnige genen…